Święci Kościoła katolickiego od A do Z

Błogosławionym zostaje się po beatyfikacji - jego kult jest dozwolony w określonym miejscu lub wspólnocie, np. w diecezji, kraju albo zakonie. Świętego ogłasza papież w kanonizacji i jego kult obejmuje cały Kościół. Do beatyfikacji potrzebny jest zwykle jeden cud (u męczenników nie jest wymagany), a do kanonizacji kolejny, uznany już po beatyfikacji.

Najczęściej patronem jest święty, którego imię otrzymaliśmy na chrzcie lub wybraliśmy przy bierzmowaniu. Można też szukać patrona zawodu, choroby, kraju albo trudnej sytuacji życiowej - w serwisie świętych da się przeglądać według patronatów. Warto przeczytać żywot i wybrać kogoś, czyja droga jest nam bliska.

Zwykle w dniu jego śmierci, nazywanym dniem narodzin dla nieba. W kalendarzu liturgicznym obchody mają różną rangę: wspomnienie dowolne, wspomnienie obowiązkowe, święto i uroczystość. Daty wspomnień wszystkich świętych z serwisu są w kalendarzu świętych.

Tak. Kościół wyznaje świętych obcowanie: zwracamy się do świętych z prośbą o wstawiennictwo u Boga, tak jak prosimy o modlitwę bliskich. Świętym oddajemy cześć, a uwielbienie należy się tylko Bogu. Przy większości żywotów jest modlitwa za wstawiennictwem danego świętego.

1 listopada. To uroczystość nakazana, wspominająca wszystkich zbawionych - także tych, których imion nie znamy. Dzień później, 2 listopada, Kościół wspomina wszystkich wiernych zmarłych (Dzień Zaduszny).