Pięć elementów jednego nabożeństwa
Większość modlitewników podaje Modlitwę św. Bernarda jako jeden krótki tekst. Wersja na tej stronie jest bogatsza: przed i po właściwym Pomnij dodano wezwania, które tworzą ramę. To typowe dla dawnych książeczek do nabożeństwa, gdzie modlitwy układano w krótkie zestawy do odmawiania w ciągu dnia lub w szczególnej potrzebie.
Kolejność jest przemyślana. Najpierw jedno wezwanie, potem modlitwa anielska, potem akt strzelisty, wreszcie dłuższa prośba i krótka modlitwa o czystość. Całość zamyka znak krzyża. Każdy z tych kroków ma własną historię, którą warto znać.
Ucieczko grzesznych – głos z Loreto
Pierwsze słowa, Ucieczko grzesznych, módl się za nami, pochodzą z Litanii Loretańskiej, odmawianej w sanktuarium w Loreto od XVI wieku i zatwierdzonej przez papieża Sykstusa V w 1587 roku. Tytuł „Ucieczka grzesznych” (Refugium peccatorum) wyraża przekonanie, że Matka Zbawiciela jest schronieniem dla tych, którzy upadli.
Wezwanie od razu ustawia ton całego zestawu: modlący się nie stoi przed Maryją jako ktoś zasłużony, lecz jako grzesznik szukający ratunku. Ten motyw powróci w Pomnij, gdzie modlący się staje jako grzesznik płaczący.
Akt strzelisty z rue du Bac
Po Zdrowaś Maryjo następuje akt strzelisty O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami z dopowiedzeniem o tych, którzy się do Niej uciekają. Jego źródłem są objawienia, które w 1830 roku otrzymała w Paryżu, w kaplicy przy rue du Bac, siostra Katarzyna Labouré ze zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia. Słowa te widniały wokół postaci Maryi na medalu, który miał zostać wybity – nazwano go później Cudownym Medalikiem.
Akt strzelisty powstał więc 24 lata przed ogłoszeniem dogmatu o Niepokalanym Poczęciu w 1854 roku. Rozpowszechnienie medalika i tych słów w całej Europie przyczyniło się do tego, że wiara w Niepokalane Poczęcie stała się powszechnie znana, zanim Pius IX uroczyście ją zdefiniował.
Pomnij – serce zestawu
W środku stoi właściwa modlitwa, po łacinie Memorare. Jej najmocniejsze zdanie mówi, że nigdy nie słyszano, by Maryja opuściła tego, kto się do Niej ucieka. Nie jest to obietnica magicznego skutku, ale wyznanie ufności oparte na doświadczeniu pokoleń wierzących. Pełne omówienie pochodzenia tej modlitwy i jej związku z Claude’em Bernardem znajduje się na osobnej stronie z samym tekstem Pomnij.
W tym zestawie Pomnij pełni rolę prośby głównej. Wezwania przed nią przygotowują serce, a modlitwa po niej konkretyzuje, o co modlący się prosi.
Prośba o czystość serca, ciała i duszy
Ostatnia modlitwa łączy dwie prawdy o Maryi: jej dziewictwo i Niepokalane Poczęcie. Przez nie modlący się prosi: oczyść moje serce, ciało i duszę. Krótka formuła ma długą tradycję jako modlitwa w pokusach przeciwko czystości; podobne akty polecali kierownicy duchowi młodzieży w XIX i XX wieku.
Prośba obejmuje całego człowieka. Czystość nie jest tu tylko sprawą ciała, ale także serca – pragnień i intencji – oraz duszy, czyli relacji z Bogiem.
Jak odmawiać ten zestaw na co dzień
Całość trwa około trzech minut i łatwo ją zapamiętać. Wiele osób odmawia ją rano, oddając dzień Maryi, albo wieczorem, po rachunku sumienia. Sprawdza się także jako modlitwa w chwili pokusy: wystarczy samo wezwanie z rue du Bac i prośba o czystość.
Kto nosi Cudowny Medalik, może odmawiać akt strzelisty, patrząc na jego awers. Zakończenie znakiem krzyża przypomina, że modlitwa do Maryi zawsze prowadzi do Trójcy Świętej.