Sobota, 7 listopada 2026 Sobota XXXI tygodnia zwykłego

DobraModlitwa.pl Katolicki modlitewnik internetowy

Listopad Od 1 do 8 listopada można codziennie uzyskać odpust zupełny za zmarłych. Modlitwy za zmarłych

O przebaczenie

Droga Krzyżowa – 14 stacji aż do grobu, tekst rozważań

Ta Droga Krzyżowa prowadzi przez czternaście stacji, od wyroku Piłata aż do złożenia Jezusa w grobie. Przy każdej stacji jest wezwanie „Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste”, krótkie rozważanie i modlitwa. Rozpoczyna ją akt skruchy, a kończy modlitwa dziękczynna i ofiarowanie nabożeństwa za siebie lub za dusze w czyśćcu.

Droga Krzyżowa przypomina bolesną drogę, którą Pan Jezus, obarczony krzyżem, przeszedł na Kalwarię, gdzie z miłości do nas umarł na krzyżu. Przystępujmy do niej z prawdziwym żalem i skruszonym sercem. Wierny, który w stanie łaski uświęcającej pobożnie odprawi Drogę Krzyżową przed prawnie erygowanymi stacjami, rozważając mękę Pańską i przechodząc od stacji do stacji, może pod zwykłymi warunkami uzyskać odpust zupełny – dla siebie lub za zmarłych.

Przy każdej stacji:
K. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
W. Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Następnie rozważanie i modlitwa, a na koniec:
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
K. Któryś za nas cierpiał rany.
W. Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.

Akt skruchy

Panie Jezu Chryste, Zbawicielu mój, jedyne moje Dobro, który za mnie, grzesznika, zostałeś okrutnie zamęczony! Kocham Cię nade wszystko stworzenie, dla Ciebie samego, i żałuję z całego serca, że kiedykolwiek obraziłem (obraziłam) Ciebie, mojego Boga. Mocno postanawiam z Twoją pomocą więcej nie grzeszyć. Ufam Twojemu miłosierdziu i Twojej niewinnej męce, że zechcesz mi odpuścić wszystkie moje grzechy, tak jak ja z miłości do Ciebie przebaczam wszystkim, którzy mnie skrzywdzili. Najdroższy Jezu, pragnę też uzyskać odpust związany z tym nabożeństwem i ofiaruję go za siebie albo za dusze w czyśćcu cierpiące, jak Ci się najlepiej podoba.

Stacja I – Pan Jezus na śmierć skazany

Rozważ, jak Chrystus, po okrutnym biczowaniu, ukoronowaniu cierniem i wyszydzeniu, zostaje skazany na najokrutniejszą śmierć.

Najłaskawszy i najcierpliwszy Panie Jezu Chryste, który z miłości do mnie zechciałeś ponieść okrutne męki i z największą pokorą i uległością przyjąłeś niesprawiedliwy wyrok śmierci! Pokornie Cię proszę, odwróć ode mnie wyrok śmierci wiecznej, na który zasłużyły moje grzechy. Udziel mi swojej najświętszej łaski, abym w godzinie śmierci kochał(a) Cię miłością, jaka należy się mojemu Stwórcy i Odkupicielowi, i abym stał(a) się godny (godna) oglądać Cię razem z Twoimi wybranymi na wieki. Amen.

Stacja II – Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona

Rozważ, jak Jezus na tej bolesnej drodze, dźwigając krzyż na poranionych ramionach, myślał o tobie, grzeszniku, i ofiarował swojemu Ojcu niebieskiemu niewinną śmierć za zbawienie twojej duszy.

O najwyższy Królu niebieski, który poddałeś się woli swoich nieprzyjaciół i dobrowolnie przyjąłeś ciężkie drzewo krzyża na swoje zranione, święte ramiona! Proszę Cię, mój Panie, złącz łaskawie moją wolę ze swoją, abym chętnie dźwigał(a) krzyż pokuty za moje grzechy, a potem oglądał(a) Ciebie i radował(a) się z Tobą w królestwie niebieskim. Amen.

Stacja III – Pan Jezus upada po raz pierwszy

Rozważ, jak Jezus upada pod ciężarem krzyża. Jego święte ciało, zbite niezliczonymi razami, i najświętsza głowa, przeszyta kolcami cierniowej korony, słabną od nieustannego upływu krwi. Niosąc ciężki krzyż i znieważany przez żołnierzy, po raz pierwszy upada z niewymownym bólem.

O mój najukochańszy Zbawicielu, który, wielce utrudzony i pozbawiony sił, musiałeś upaść na ziemię pod ogromnym ciężarem krzyża! Proszę o Twoją świętą łaskę: oświeć mnie, abym poznał(a) moje ciężkie winy. Dobry Jezu, ratuj mnie we wszystkich przeciwnościach i na zdradliwych ścieżkach tego przemijającego świata, abym nie popadał(a) w grzechy, ale zawsze Ciebie szukał(a), naśladował(a) Twoją cierpliwość i osiągnął (osiągnęła) zbawienie wieczne. Amen.

Stacja IV – Pan Jezus spotyka swoją Matkę

Rozważ, jakim bólem przepełniona była Matka na widok swojego najukochańszego Syna. Współczuj Maryi w Jej smutku i na wzór Jej miłości rozpal swoje serce miłością do Jej Syna.

Błagam Cię, najmiłosierniejszy Jezu, przez największą boleść, jaką odczuło Twoje serce przy tym spotkaniu: użycz mi łaski, abym z prawdziwą pobożnością czcił(a) Twoją Najświętszą Matkę. A Ty, Bolesna Królowo, uproś mi u swojego umierającego Syna, abym pobożnie rozważał(a) Jego mękę. Kocham Cię, mój drogi Jezu, nade wszystko i brzydzę się moimi grzechami. Nie dopuść, abym kiedykolwiek popełnił(a) ciężki grzech, ale spraw, by moje serce było przepełnione najżywszą miłością do Ciebie, a wtedy niech się ze mną dzieje Twoja najświętsza wola. Amen.

Stacja V – Szymon z Cyreny pomaga nieść krzyż Panu Jezusowi

Rozważ, jak żołnierze, widząc wielkie osłabienie Jezusa i obawiając się, aby nie umarł w drodze, przymuszają Szymona z Cyreny do niesienia Jego krzyża.

O najsłodszy Panie Jezu Chryste, osłabiony i omdlały pod nieznośnym ciężarem krzyża, który przyjąłeś pomoc Szymona z Cyreny, przymuszonego do niesienia Twojego krzyża! Przyjmij to moje ubogie nabożeństwo na swoją chwałę, a mnie przygotuj i dopuść do doskonałej służby Tobie. Amen.

Stacja VI – Weronika ociera twarz Panu Jezusowi

Rozważ szczególną pobożność świętej Weroniki. Widząc twarz Zbawiciela okrutnie zbitą i zalaną krwią, z największym szacunkiem przystępuje do Jezusa i podaje Mu czystą chustę. Gdy nasz Zbawiciel otarł nią twarz, pozostawił na niej odbicie swojego najświętszego oblicza.

Najmilszy Panie Jezu Chryste, którego najświętszą, skrwawioną i oszpeconą twarz otarła pobożna Weronika, a w nagrodę otrzymała na chuście odbicie Twojego oblicza! Błagam Cię przez Twoje rany: oświeć i łaskawie wejrzyj na moją duszę, abym stale nosił(a) w sercu pamięć i bojaźń Twojej obecności i dzięki temu wystrzegał(a) się wszelkiego zła. Amen.

Stacja VII – Pan Jezus upada po raz drugi

Rozważ, jak twój Zbawiciel, pozbawiony sił, po raz drugi upada pod ciężarem krzyża. Przez ten upadek odnawiają się i wzmagają boleści ran Jego świętej głowy i najświętszych członków.

O mój najświętszy Odkupicielu, który zniosłeś tę zniewagę, że wleczono Cię haniebnie ulicami z ciężkim krzyżem, i po raz drugi upadłeś na ziemię przygnieciony krzyżem! Spraw miłościwie, abym nigdy nie obrażał(a) Cię powracaniem do grzechów, ale we wszystkim naśladował(a) Cię w najgłębszej pokorze i na zawsze Cię posiadł(a). Amen.

Stacja VIII – Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty

Rozważ, jak pobożne niewiasty z Jerozolimy, poruszone przerażającym widokiem ciała Jezusa, rzewnie zapłakały. A Pan Jezus rzekł do nich: „Nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi”.

Panie Jezu Chryste, najłaskawszy Pocieszycielu wszystkich smutnych i strapionych, który płaczące nad Twoją męką niewiasty raczyłeś pocieszyć i pouczyć swoim słowem! Spraw, abym, żałując Twojej niewinnej męki, której przyczyną były moje grzechy, doskonale za nie pokutował(a), poprawił(a) swoje życie i z Twojej świętej łaski otrzymał(a) ich całkowite przebaczenie. Amen.

Stacja IX – Pan Jezus upada po raz trzeci

Rozważ trzeci upadek Zbawiciela pod brzemieniem srogiego krzyża, przez który zranił w wielu miejscach swoje święte ciało. Pomyśl też o okrutnym szarpaniu, biciu i popychaniu, które znosił od oprawców, aby jak najszybciej powstał i szedł na Kalwarię, gdzie miał haniebnie umrzeć.

O najcierpliwszy Panie Jezu Chryste, który na tej bolesnej drodze zniosłeś tak nieznośne męki, aby zadośćuczynić za moje winy! Proszę Cię, spraw, abym rozważając Twoje upadki, miał(a) nieustanne pragnienie powstawania ze wszystkich moich słabości i zawsze postępował(a) w naśladowaniu Twoich świętych cnót. Amen.

Stacja X – Pan Jezus z szat obnażony

Rozważ, jak Jezus zostaje obnażony z szat, a zdzieranie ich odnawia Jego rany. Pomyśl, jak wielką hańbę i wstyd znosił twój Zbawiciel, obnażony przed tak licznym tłumem; zapłacz nad cierpiącym Jezusem i mów:

Panie Jezu Chryste, Stwórco i ozdobo wszelkiego stworzenia, który dla nas zostałeś odarty z szat i obnażony! Oto ja, Twoje nędzne stworzenie, pozbawione ozdoby łaski Bożej, którą utraciłem (utraciłam) przez grzech pierworodny i przez moje własne grzechy. Proszę Cię przez bolesne i haniebne obnażenie Twoje, udziel mi swojej najświętszej łaski, abym nią przyozdobiony(a) został(a) dopuszczony(a) do wiecznej radości w niebie. Amen.

Stacja XI – Pan Jezus przybity do krzyża

Rozważ niepojęty ból Jezusa, gdy żelaznymi gwoździami przebijano Mu ręce i nogi i przybijano je do drzewa krzyża, a On polecał swojemu Ojcu niebieskiemu zbawienie twojej duszy. Wzbudź w sobie współczucie dla Zbawiciela i mów:

O najlitościwszy Jezu, który dla naszego zbawienia zostałeś rozciągnięty na krzyżu i okrutnie przybity gwoździami, na pośmiewisko postawiony między łotrami i wyszydzony w niewymownych boleściach! Użycz mi tej skutecznej łaski, którą dałeś pokutującemu łotrowi i wszystkim wiernym, którzy żałują i płaczą nad Twoją męką. Poleć mnie opiece swojej Najświętszej Matki. Spraw, abym zwyciężał(a) wszelkie złe skłonności, a Tobie doskonale służył(a) aż do końca mojego życia. Amen.

Stacja XII – Pan Jezus umiera na krzyżu

Podnieś oczy i serce, a zobaczysz Zbawiciela wiszącego na krzyżu między łotrami. Umęczony, w ostatnim pragnieniu oddaje ducha w ręce Ojca, a skłoniwszy głowę na piersi, w najcięższych boleściach umiera.

Najdobrotliwszy Panie Jezu Chryste, który dla naszego zbawienia w niezmiernych boleściach umarłeś na krzyżu i zadośćuczyniłeś sprawiedliwości Bożej za grzechy ludzi! Spraw, aby Twoja okrutna męka i śmierć pomogła mi do szczęśliwej śmierci i do zbawienia wiecznego. Amen.

Stacja XIII – Pan Jezus zdjęty z krzyża

Rozważ, jak ciało zmarłego Jezusa zostaje przez Józefa z Arymatei i Nikodema zdjęte z krzyża i złożone na łonie Jego Bolesnej Matki, i jak Ona obficie skrapia je łzami. Zapłacz razem z Maryją i mów:

Najmilszy Panie Jezu Chryste, który po śmierci zostałeś zdjęty z krzyża i złożony na łonie Twojej Najświętszej Matki, a Ona z wielkim żalem całowała Twoje najświętsze rany i skrapiała je łzami! I ja ubolewam nad Twoją męką i śmiercią, podjętą z miłości do mnie, i rozważam bolesne uczucia Twojej Matki. Proszę Cię, spoczywaj mile w moim sercu, gdy przyjmuję Cię w Najświętszym Sakramencie, abym doskonale kochał(a) Cię teraz i na wieki wieków. Amen.

Stacja XIV – Pan Jezus złożony do grobu

Rozważ, jak twój Zbawiciel bez żadnej okazałości zostaje złożony do grobu przez swoją najukochańszą Matkę i uczniów, a nieprzyjaciele, nazywając Go zwodzicielem ludu, pieczętują grób i stawiają przy nim straż.

Mój najłaskawszy Panie, który z miłości do mnie i ze swojej niepojętej dobroci zechciałeś przejść tak krwawą i bolesną drogę! Uwielbiam Twoje najświętsze ciało złożone w grobie i pokornie Cię proszę przez Twoją najświętszą krew, którą obficie przelałeś, przez katowanie, biczowanie i srogie męki, które niewinnie zniosłeś: daj mi łaskę, abym często i pobożnie rozważał(a) Twoją mękę, abym współczując Twoim boleściom, znienawidził(a) moje grzechy i chodził(a) w tym życiu drogą Twoich przykazań, i abym w godzinie śmierci stał(a) się godny (godna) uczestniczyć w owocach Twojej najświętszej krwi. Amen.

Zakończenie

Panie Jezu Chryste, który powiedziałeś: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje”. Oto ja, niegodny (niegodna), wpatrując się w Ciebie, mojego Odkupiciela, szedłem (szłam) dziś z największą pokorą za Tobą, pobożnie rozważając Twoją niewinną mękę i śmierć. Dziękuję Ci, mój Jezu, za tak nieocenione dobrodziejstwa i błagam Twój majestat: spraw, aby moja dusza stała się uczestniczką Twojej drogiej męki. Niech Twoja najświętsza krew i niewinne cierpienia będą zadośćuczynieniem u Twojego Ojca niebieskiego za moje nieprawości. Obmyj moją duszę w czystym zdroju Twojej niewinnej krwi i spraw, abym idąc za Tobą na ziemi aż na Kalwarię, mógł (mogła) potem oglądać, kochać i wielbić Ciebie, mojego Zbawiciela i Odkupiciela, w królestwie niebieskim na wieki. Amen.

Na zakończenie można odmówić Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu w intencjach Ojca Świętego, a następnie trzykrotnie:
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.

Modlitwa dziękczynna

O najdobrotliwszy Panie Jezu Chryste, składam Ci najpokorniejsze dzięki za wielkie miłosierdzie, którego udzieliłeś mi na drodze krzyża świętego. Ofiaruję się Tobie na cześć Twoich gorzkich cierpień i śmierci, na odpuszczenie moich grzechów, na darowanie zasłużonej kary oraz na pomoc i pociechę dla dusz cierpiących w czyśćcu. W najgłębszej pokorze proszę Cię, Jezu, zmiłuj się nade mną, biednym grzesznikiem. Amen.

Z Jerozolimy do każdego kościoła

Pierwsi pielgrzymi w Jerozolimie chodzili ulicami, którymi według tradycji Jezus niósł krzyż. Od XIV wieku opiekę nad miejscami świętymi sprawowali franciszkanie i to oni prowadzili pątników tą drogą, zatrzymując się w kolejnych punktach. Pielgrzymi, którzy wracali do Europy, chcieli odtworzyć to doświadczenie u siebie – tak zaczęły powstawać pierwsze kalwarie i stacje w kościołach.

Dziś ulica w Jerozolimie nosi nazwę Via Dolorosa, czyli Bolesna Droga. Kto odprawia Drogę Krzyżową w parafii, duchowo odbywa tę samą pielgrzymkę.

Skąd liczba czternaście

Przez stulecia liczba stacji była różna – od kilku do ponad trzydziestu. Ujednolicenie przyniósł XVIII wiek. W 1731 roku papież Klemens XII zezwolił na ustawianie stacji we wszystkich kościołach i ustalił ich liczbę na czternaście. Gorącym propagatorem nabożeństwa był franciszkanin św. Leonard z Porto Maurizio, który erygował setki dróg krzyżowych, w tym w 1750 roku w rzymskim Koloseum.

Pełny dawny tytuł tej wersji – aż do grobu świętego – podkreśla, że kończy się ona złożeniem do grobu. Niektóre współczesne rozważania dodają piętnastą stację, zmartwychwstanie, ale tradycyjna forma zatrzymuje się w ciszy Wielkiej Soboty.

Stacje z Ewangelii i stacje z tradycji

Nie wszystkie stacje opisują Ewangelie. Wyrok Piłata, wzięcie krzyża, pomoc Szymona z Cyreny, spotkanie z płaczącymi niewiastami, obnażenie z szat, przybicie, śmierć, zdjęcie z krzyża i złożenie do grobu mają podstawę w tekstach biblijnych. Trzy upadki, spotkanie z Matką i chusta Weroniki pochodzą z pobożnej tradycji.

Nie umniejsza to ich wartości. Upadki pokazują ciężar krzyża i ludzką słabość Jezusa. Spotkanie z Matką przypomina proroctwo Symeona o mieczu boleści (Łk 2,35). Weronika – której imię kojarzy się z łacińskim vera icon, „prawdziwe oblicze” – jest obrazem każdego, kto odważa się okazać współczucie.

Akt skruchy na początek

Przed pierwszą stacją ta wersja proponuje akt skruchy. Modlący się wyznaje miłość do Jezusa nade wszystko stworzenie, żałuje za grzechy i postanawia poprawę. Ważne jest zdanie o przebaczeniu: tak jak ja z miłości do Ciebie przebaczam wszystkim, którzy mnie skrzywdzili. Kto chce rozważać mękę Niewinnego, musi najpierw pojednać się z bliźnimi.

W akcie pojawia się też ofiarowanie odpustu za siebie albo za dusze w czyśćcu. Pobożny zwyczaj każe zostawić ten wybór Jezusowi: jak Ci się najlepiej podoba.

Kłaniamy Ci się – rytm każdej stacji

Każda stacja ma ten sam porządek. Prowadzący mówi: Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie, a wierni przyklękają i odpowiadają: Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył. Potem następuje rozważanie zaczynające się od słowa „Rozważ”, modlitwa do Jezusa, Ojcze nasz, Zdrowaś i Chwała Ojcu, a na koniec wezwanie Któryś za nas cierpiał rany.

Rozważania w tej wersji często zwracają się bezpośrednio do czytelnika: Jezus myślał o tobie, grzeszniku. To styl dawnych rekolekcji, który nie pozwala patrzeć na mękę z dystansu.

Odpust zupełny przy stacjach

Zgodnie z wykazem odpustów Kościoła wierny, który pobożnie odprawi Drogę Krzyżową przed prawnie erygowanymi stacjami, przechodząc od stacji do stacji i rozważając mękę Pańską, może uzyskać odpust zupełny. Obowiązują zwykłe warunki: spowiedź, Komunia, modlitwa w intencjach papieża i brak przywiązania do grzechu. Odpust można ofiarować za siebie lub za zmarłych.

Osoby chore, które nie mogą przyjść do kościoła, mogą uzyskać go, rozważając przez pewien czas mękę Pańską w domu. W piątki Wielkiego Postu parafie odprawiają Drogę Krzyżową wspólnie; pełna wersja z tej strony zajmuje około pół godziny.

Droga Krzyżowa – 14 stacji aż do grobu – najczęstsze pytania

Ile stacji ma Droga Krzyżowa?

Tradycyjnie czternaście, od wyroku Piłata do złożenia Jezusa do grobu. Liczbę tę ustalił papież Klemens XII w 1731 roku. Niektóre współczesne rozważania dodają piętnastą stację – zmartwychwstanie.

Czy za Drogę Krzyżową jest odpust zupełny?

Tak. Można go uzyskać, odprawiając pobożnie Drogę Krzyżową przed prawnie erygowanymi stacjami i przechodząc od stacji do stacji, przy spełnieniu zwykłych warunków.

Które stacje Drogi Krzyżowej nie pochodzą z Ewangelii?

Trzy upadki Jezusa, spotkanie z Matką i otarcie twarzy przez Weronikę. Pochodzą z pobożnej tradycji.

Ile trwa Droga Krzyżowa?

Pełna wersja z rozważaniami i modlitwą przy każdej stacji trwa około 30 minut.

Kiedy odprawia się Drogę Krzyżową?

Najczęściej w piątki Wielkiego Postu i w Wielki Piątek, ale można ją odprawiać przez cały rok, zwłaszcza w piątki.

Powiązane hasła