Jak wyglądało wczesne życie Franciszki Siedliskiej?
Franciszka Siedliska urodziła się 12 listopada 1842 roku w Roszkowej Woli, niedaleko Rawy Mazowieckiej, w Królestwie Polskim pod panowaniem rosyjskim. Była najstarszym dzieckiem Adolfa Siedliskiego i Cecylii z domu Morawskiej, zamożnych właścicieli ziemskich, którzy zapewnili swoim dzieciom staranne wykształcenie w domu, ale nie wykazywali większego zainteresowania religią.
Punktem zwrotnym było spotkanie w Warszawie, gdy miała około dwunastu lat, z kapucynem Leanderem Lendzianem. Przygotował ją do Pierwszej Komunii Świętej i przez wiele lat pozostawał jej przewodnikiem duchowym. Od tego momentu pragnęła całkowicie oddać się Bogu i złożyła Mu prywatną ofiarę ze swojego życia.
Jej ojciec stanowczo sprzeciwiał się wszelkim myślom o tym, by została zakonnicą; według jednej z relacji miał powiedzieć, że wolałby raczej widzieć ją martwą. Jej stan zdrowia również był słaby, a od 1860 roku rodzina spędziła kilka lat podróżując między uzdrowiskami w Szwajcarii, Niemczech, Francji i we Włoszech w poszukiwaniu lekarstwa.
W jaki sposób doszło do założenia przez nią zgromadzenia Sióstr Nazaretek?
W 1865 roku rodzina powróciła do Polski. Po śmierci ojca w 1870 roku mogła wreszcie podążać za swoim powołaniem i wstąpiła do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Pod kierunkiem ojca Lendziana doszła do przekonania, że Bóg wzywa ją do założenia nowej wspólnoty zakonnej.
W 1873 roku udała się do Rzymu, a 1 października została przyjęta przez papieża Piusa IX, który pobłogosławił jej zamysł. Życie zakonne było wówczas silnie ograniczone w rosyjskim zaborze Polski, dlatego postanowiła rozpocząć działalność w Rzymie, blisko papieża. Tam w 1875 roku powstało Zgromadzenie Sióstr Świętej Rodziny z Nazaretu.
Przyjęła imię zakonne Maria od Jezusa Dobrego Pasterza i złożyła śluby wieczyste w 1884 roku. Zgromadzenie wzięło za wzór Świętą Rodzinę z Nazaretu: ukryte życie modlitwy, pracy i miłości oraz misję służby rodzinom, przede wszystkim poprzez edukację, pracę parafialną i opiekę nad potrzebującymi.
Jak daleko rozprzestrzeniło się jej zgromadzenie za jej życia?
Młoda wspólnota szybko się rozrastała. W 1881 roku otwarto pierwszy dom na polskiej ziemi w Krakowie, który wówczas znajdował się pod panowaniem austriackim, gdzie zgromadzenia zakonne cieszyły się większą swobodą. W 1885 roku pierwsze siostry wyjechały do Stanów Zjednoczonych, aby służyć polskim rodzinom imigranckim, a Chicago stało się siedzibą dużej prowincji amerykańskiej.
Matka Maria dużo podróżowała, odwiedzając swoje domy, pisała ogromną liczbę listów do sióstr i osobiście angażowała się w ich formację. Do czasu jej śmierci w Europie i Ameryce istniało około trzydziestu wspólnot. Pomimo niemal ciągłej choroby pozostała na czele zgromadzenia aż do końca.
Jak dziś wspomina się błogosławioną Franciszkę Siedliskię?
Zmarła w Rzymie 21 listopada 1902 r., w święto Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, w wieku sześćdziesięciu lat. Proces jej beatyfikacyjny wszczęto w 1941 r., 29 kwietnia 1980 r. ogłoszono ją czcigodną, a 23 kwietnia 1989 r. papież Jan Paweł II beatyfikował ją na Placu św. Piotra.
Jej zgromadzenie liczy obecnie około tysiąca sióstr działających w kilkunastu krajach. Najbardziej znanymi członkiniami zgromadzenia, po założycielce, jest jedenaście sióstr z Nowogródka (dzisiejszy Nawahrudak na Białorusi), które zostały rozstrzelane przez niemieckich okupantów 1 sierpnia 1943 r. i beatyfikowane w 2000 r. jako Błogosławiona Maria Stella i Towarzyszki.