Pierwsze czytanie Ef 4, 32; 5, 1-8 tłumaczenie prywatne
List do Efezjan
Bracia:
Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni, przebaczajcie sobie nawzajem, jak i Bóg przebaczył wam w Chrystusie.
Bądźcie więc naśladowcami Boga jako dzieci umiłowane
i postępujcie w miłości, jak i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie za nas w darze i w ofierze Bogu na miłą woń.
O nierządzie, wszelkiej nieczystości czy chciwości niech nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym.
Podobnie o nieprzyzwoitości, niedorzecznym gadaniu i błazeństwach, które są niestosowne, lecz raczej niech będzie dziękczynienie.
Wiedzcie bowiem dobrze, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec, to jest bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga.
Niech was nikt nie zwodzi pustymi słowami, bo z ich powodu przychodzi gniew Boży na synów nieposłuszeństwa.
Nie miejcie więc z nimi nic wspólnego.
Niegdyś bowiem byliście ciemnością, teraz zaś jesteście światłością w Panu. Postępujcie jak dzieci światłości.
Psalm responsoryjny Ps 1, 1-2. 3. 4. 6 tłumaczenie prywatne
Księga Psalmów
Refren: Zwycięzcy dam spożywać z drzewa życia
Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą bezbożnych,
nie zatrzymuje się na drodze grzeszników
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz ma upodobanie w prawie Pana
i nad Jego prawem rozmyśla dniem i nocą.
Będzie jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód,
które wydaje owoc w swoim czasie.
Jego liście nie więdną,
a wszystko, co czyni, się udaje.
Nie tak bezbożni, nie tak:
oni są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Bo Pan zna drogę sprawiedliwych,
a droga bezbożnych zaginie.
Ewangelia Łk 13, 10-17 tłumaczenie prywatne
Ewangelia wg św. Łukasza
Jezus nauczał w szabat w jednej z synagog.
Była tam kobieta, którą od osiemnastu lat dręczył duch niemocy. Była pochylona i w żaden sposób nie mogła się wyprostować.
Gdy Jezus ją zobaczył, przywołał ją i powiedział do niej: «Kobieto, jesteś uwolniona od swojej niemocy».
Położył na nią ręce, a ona natychmiast się wyprostowała i chwaliła Boga.
Lecz przełożony synagogi, oburzony, że Jezus uzdrowił w szabat, powiedział do tłumu: «Jest sześć dni, w których należy pracować. W te dni przychodźcie i dawajcie się uzdrawiać, a nie w dzień szabatu».
Pan mu odpowiedział: «Obłudnicy! Czy każdy z was w szabat nie odwiązuje swojego wołu albo osła od żłobu i nie prowadzi go do wodopoju?
A tej córki Abrahama, którą szatan trzymał w więzach już osiemnaście lat, nie należało uwolnić od tych więzów w dzień szabatu?».
Gdy to mówił, wszyscy Jego przeciwnicy się zawstydzili, a cały lud cieszył się ze wszystkich wspaniałych czynów, których dokonywał.
Źródło tekstów: Tłumaczenie prywatne z Wulgaty Klementyńskiej
Teksty oznaczone jako „tłumaczenie prywatne” przełożyła redakcja serwisu z łacińskiej Wulgaty Klementyńskiej (1592). Nie jest to przekład liturgiczny zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski - w liturgii czyta się tekst z Lekcjonarza mszalnego.