Poniedziałek, 16 listopada 2026 Poniedziałek XXXIII tygodnia zwykłego

DobraModlitwa.pl Katolicki modlitewnik internetowy

Listopad Miesiąc modlitwy za zmarłych: wypominki, różaniec i modlitwy przy grobie bliskich. Modlitwy za zmarłych

Arcybiskup Canterbury

Święty Edmund z Abingdon

Święty Edmund z Abingdon, znany również jako Edmund Rich, był uczonym z Oksfordu, który w 1234 r. został arcybiskupem Canterbury, a zmarł we Francji w 1240 r. Jego święto obchodzone jest 16 listopada. Zapamiętany jako jeden z pierwszych wykładowców nauczających Arystotelesa w Oksfordzie oraz jako autor popularnego przewodnika po modlitwie, dał imię budynkowi St Edmund Hall.

Kim był Edmund z Abingdon?

Edmund urodził się w Abingdon, należącym wówczas do hrabstwa Berkshire, prawdopodobnie około 1174 lub 1175 roku. Jego ojciec, Reginald, był kupcem, a matka, Mabel, zapisała się w pamięci surowym i pełnym modlitwy stylem życia. Według biografów jego ojciec wycofał się później do klasztoru w Eynsham, a dwie z jego sióstr wstąpiły do zakonu.

Studiował w Oksfordzie i Paryżu, a następnie wykładał sztuki wyzwolone w Oksfordzie. Roger Bacon napisał później, że Edmund jako pierwszy wygłaszał tam wykłady na temat „Sofistycznych refutacji” Arystotelesa, co stawia go w gronie pionierów nowej nauki na uniwersytecie. Po kilku latach zwrócił się ku teologii, uzyskał tytuł magistra teologii i wykładał również tę dyscyplinę.

Jakie legendy krążą o jego latach studenckich?

Jego średniowieczni biografowie, piszący wkrótce po jego śmierci, zachowali kilka opowieści o jego pobożności. Według jednej z nich, spacerując samotnie po łące w pobliżu Oksfordu, ujrzał Dzieciątko Jezus, które przywitało się z nim i poprosiło, by każdej nocy rysował imię Jezusa na swoim czole. Inna opowieść głosi, że włożył pierścień na palec figury Matki Boskiej na znak, iż oddał swoje życie Bogu w czystości.

Relacje te należą raczej do tradycji hagiograficznej niż do udokumentowanej historii. Odzwierciedlają one jednak to, co jego współcześni najbardziej w nim podziwiali: był to uczony człowiek, który intensywnie się modlił, żył skromnie i był hojny wobec potrzebujących. Jedna z opowieści głosi, że pozostawiał opłaty uiszczane przez swoich uczniów na parapecie okna, aby każdy w potrzebie mógł je zabrać.

W jaki sposób został arcybiskupem Canterbury i dlaczego popadł w konflikt z królem?

W latach 20. XIII wieku Edmund został skarbnikiem katedry w Salisbury, a w 1227 roku powierzono mu zadanie głoszenia krucjaty w Anglii. Kiedy zwolniła się stolica biskupia w Canterbury, odrzucono kilku kandydatów, zanim papież Grzegorz IX zatwierdził jego kandydaturę jako kompromisowe rozwiązanie. Został wyświęcony na arcybiskupa 2 kwietnia 1234 roku, mając już około sześćdziesięciu lat.

Jego lata jako arcybiskupa łączyły odwagę z konfliktami. Wkrótce po wyświęceniu stanął w opozycji do króla Henryka III w sprawie wpływów zagranicznych doradców i pomógł przywrócić pokój między królem a zbuntowanymi baronami. Później popadł w konflikt z królem w sprawie królewskiej kontroli nad Kościołem, z mnichami z własnego klasztoru katedralnego w Canterbury oraz z legatem papieskim Ottonem, którego misja w Anglii ograniczała jego władzę. Sprzeciwił się również, gdy siostra króla, Eleonora, która złożyła śluby czystości, wyszła za mąż za Szymona de Montfort.

Dlaczego święty Edmund zmarł we Francji?

Wyczerpany tymi sporami Edmund opuścił Anglię w 1240 roku i udał się do opactwa cystersów w Pontigny w Burgundii, które wcześniej udzieliło schronienia zarówno św. Tomaszowi Becketowi, jak i arcybiskupowi Stephenowi Langtonowi podczas ich wygnania. Tam zachorował, ponownie wyruszył w drogę i zmarł w Soisy, niedaleko Provins, 16 listopada 1240 roku. Został pochowany w Pontigny, gdzie jego ciało spoczywa do dziś i gdzie Francuzi znają go jako świętego Edme.

Wkrótce rozeszły się wieści o cudach przy jego grobie, a papież Innocenty IV kanonizował go 16 grudnia 1246 roku. Jego krótki traktat duchowy, „Speculum Ecclesiae” („Zwierciadło Świętego Kościoła”), był szeroko rozpowszechniany w języku łacińskim, francuskim i angielskim, ucząc zarówno duchownych, jak i świeckich, jak medytować nad Bogiem i życiem Chrystusa. W Oksfordzie jego imię nosi St Edmund Hall, ostatnia zachowana średniowieczna sala akademicka uniwersytetu, podobnie jak St Edmund’s College w Cambridge.

Warto wiedzieć

  • Jego ciało spoczywa w opactwie Pontigny w Burgundii, gdzie znany jest jako św. Edme.
  • Nazwana na jego cześć sala św. Edmunda w Oksfordzie (St Edmund Hall) jest ostatnią zachowaną średniowieczną salą akademicką tego uniwersytetu.
  • Jego dzieło „Speculum Ecclesiae” zostało przetłumaczone na język francuski i angielski i cieszyło się dużą popularnością w późnym średniowieczu.
  • Roger Bacon uznał go za pierwszego wykładowcę w Oksfordzie, który prowadził zajęcia na temat „Sofistycznych obaleń” Arystotelesa.

Najczęstsze pytania


Kim był święty Edmund z Abingdon?

Święty Edmund z Abingdon, zwany również Edmundem Rich, był angielskim uczonym i duchownym urodzonym w Abingdon około 1174 roku. Wykładał w Oksfordzie, w 1234 roku został arcybiskupem Canterbury i bronił praw Kościoła przed królem Henrykiem III. Zmarł we Francji 16 listopada 1240 roku i został kanonizowany przez papieża Innocentego IV w 1246 roku.

Gdzie pochowany jest święty Edmund z Abingdon?

Święty Edmund z Abingdon spoczywa w opactwie Pontigny w Burgundii we Francji. W 1240 roku udał się do tego opactwa i zmarł 16 listopada tego samego roku w pobliskim Soisy, niedaleko Provins. Jego szczątki spoczywają do dziś w kościele opactwa, gdzie francuscy katolicy czczą go pod imieniem świętego Edme.

Kiedy przypada święto św. Edmunda z Abingdon?

Święto św. Edmunda z Abingdon obchodzone jest 16 listopada, w rocznicę jego śmierci w 1240 roku. Święto to obchodzone jest w Anglii, zwłaszcza w Oksfordzie i Abingdon, a także we Francji w opactwie Pontigny, gdzie jest pochowany. W Polsce 16 listopada jest również imieninami dla osób o imieniu Edmund.

Czy nazwa St Edmund Hall w Oksfordzie pochodzi od Edmunda z Abingdon?

Tak. Nazwa St Edmund Hall w Oksfordzie pochodzi od świętego Edmunda z Abingdon, który wykładał na uniwersytecie pod koniec XII i na początku XIII wieku, zanim został arcybiskupem Canterbury. Budynek ten jest ostatnią zachowaną średniowieczną salą akademicką w Oksfordzie. Jego imieniem nazwano również St Edmund’s College w Cambridge.