Pierwsze czytanie Ap 20, 1-4. 11-15; 21, 1-2 tłumaczenie prywatne
Apokalipsa św. Jana
Ja, Jan, ujrzałem anioła, który zstępował z nieba, mając klucz od otchłani i wielki łańcuch w ręku.
Pochwycił Smoka, Węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.
Wrzucił go do otchłani, zamknął ją i opieczętował nad nim, by już nie zwodził narodów, aż dopełni się tysiąc lat. Potem musi zostać uwolniony na krótki czas.
I ujrzałem trony, a na nich zasiedli ci, którym dano władzę sądzenia. Ujrzałem też dusze tych, którym ścięto głowy za świadectwo o Jezusie i za słowo Boże, oraz tych, którzy nie oddali pokłonu Bestii ani jej obrazowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. Ożyli i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat.
I ujrzałem wielki biały tron i Zasiadającego na nim. Przed Jego obliczem uciekła ziemia i niebo i nie znalazło się dla nich miejsce.
I ujrzałem umarłych – wielkich i małych – stojących przed tronem. Otwarto księgi. Otwarto też inną księgę, która jest księgą życia. I osądzono umarłych z tego, co zapisano w księgach, według ich czynów.
Morze wydało umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i otchłań wydały umarłych, którzy w nich byli, i każdy został osądzony według swoich czynów.
A śmierć i otchłań wrzucono do jeziora ognia. To jest śmierć druga.
Jeśli ktoś nie został znaleziony zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia.
Potem ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, a morza już nie ma.
I ja, Jan, ujrzałem Miasto Święte, Jeruzalem nowe, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przystrojona dla swego męża.
Psalm responsoryjny Ps 84, 3. 4. 5-6a. 8a tłumaczenie prywatne
Księga Psalmów
Refren: Oto przybytek Boga z ludźmi
Moja dusza pragnie i tęskni
do dziedzińców Pana.
Moje serce i moje ciało
radują się Bogiem żywym.
Nawet wróbel znalazł sobie dom,
a jaskółka gniazdo, gdzie złoży swoje pisklęta:
Twoje ołtarze, Panie Zastępów,
mój Królu i mój Boże.
Szczęśliwi, którzy mieszkają w Twoim domu, Panie,
na wieki wieków będą Cię chwalić.
Szczęśliwy człowiek, którego pomoc jest w Tobie.
Idą z mocy w moc.
Ewangelia Łk 21, 29-33 tłumaczenie prywatne
Ewangelia wg św. Łukasza
Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść: «Spójrzcie na drzewo figowe i na wszystkie drzewa.
Gdy już wypuszczają pąki, sami widzicie i wiecie, że lato już blisko.
Tak i wy, gdy zobaczycie, że to się dzieje, wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże.
Zaprawdę mówię wam: nie przeminie to pokolenie, aż wszystko się stanie.
Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą».
Źródło tekstów: Tłumaczenie prywatne z Wulgaty Klementyńskiej
Teksty oznaczone jako „tłumaczenie prywatne” przełożyła redakcja serwisu z łacińskiej Wulgaty Klementyńskiej (1592). Nie jest to przekład liturgiczny zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski - w liturgii czyta się tekst z Lekcjonarza mszalnego.