Pierwsze czytanie Ap 4, 1-11 tłumaczenie prywatne
Apokalipsa św. Jana
Ja, Jan, ujrzałem: oto drzwi otwarte w niebie, a głos, ten pierwszy, który słyszałem jakby głos trąby mówiącej do mnie, powiedział: «Wstąp tutaj, a pokażę ci, co musi się stać potem».
Natychmiast doznałem zachwycenia w duchu: oto w niebie stał tron, a na tronie Ktoś zasiadał.
Ten, który zasiadał, wyglądał jak jaspis i karneol, a tron otaczała tęcza podobna do szmaragdu.
Dokoła tronu stały dwadzieścia cztery trony, a na tronach siedziało dwudziestu czterech starszych, odzianych w białe szaty, ze złotymi wieńcami na głowach.
Od tronu wychodziły błyskawice, głosy i grzmoty. Przed tronem płonęło siedem lamp ognistych – to siedem duchów Bożych.
Przed tronem było jakby morze szklane, podobne do kryształu. Pośrodku tronu i dokoła niego były cztery istoty żywe, pełne oczu z przodu i z tyłu.
Pierwsza istota była podobna do lwa, druga do cielca, trzecia miała twarz jakby ludzką, czwarta była podobna do orła w locie.
Każda z czterech istot miała po sześć skrzydeł, a dokoła i wewnątrz były pełne oczu. Dniem i nocą nie ustają, mówiąc: «Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Wszechmogący, który był, który jest i który przychodzi».
A ilekroć istoty te oddają chwałę, cześć i dziękczynienie Temu, który zasiada na tronie i żyje na wieki wieków,
dwudziestu czterech starszych upada przed Zasiadającym na tronie, oddaje pokłon Żyjącemu na wieki wieków, rzuca swoje wieńce przed tronem i mówi:
«Godzien jesteś, Panie, nasz Boże, przyjąć chwałę, cześć i moc, bo Ty stworzyłeś wszystko, i z Twojej woli wszystko istniało i zostało stworzone».
Psalm responsoryjny Ps 150, 1-2. 3-4. 5-6 tłumaczenie prywatne
Księga Psalmów
Refren: Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Wszechmogący
Chwalcie Pana w Jego świętych,
chwalcie Go w Jego potężnym sklepieniu.
Chwalcie Go za Jego potężne dzieła,
chwalcie Go za Jego niezmierną wielkość.
Chwalcie Go dźwiękiem trąby,
chwalcie Go na harfie i cytrze.
Chwalcie Go bębnem i tańcem,
chwalcie Go na strunach i piszczałce.
Chwalcie Go na cymbałach dźwięcznych,
chwalcie Go na cymbałach radosnych.
Wszystko, co oddycha,
niech chwali Pana!
Ewangelia Łk 19, 11-28 tłumaczenie prywatne
Ewangelia wg św. Łukasza
Jezus opowiedział przypowieść, ponieważ był blisko Jerozolimy, a ludzie sądzili, że królestwo Boże zaraz się ukaże.
Powiedział więc: «Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się w daleki kraj, aby otrzymać godność królewską i wrócić.
Przywołał dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć min i polecił: „Obracajcie nimi, aż wrócę”.
Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: „Nie chcemy, żeby ten królował nad nami”.
Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, ile każdy zarobił.
Przyszedł pierwszy i powiedział: „Panie, twoja mina przyniosła dziesięć min”.
Odpowiedział mu: „Dobrze, sługo dobry! Ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś się wierny, będziesz miał władzę nad dziesięcioma miastami”.
Przyszedł drugi i powiedział: „Panie, twoja mina przyniosła pięć min”.
Temu też powiedział: „I ty bądź nad pięcioma miastami”.
Przyszedł jeszcze inny i powiedział: „Panie, oto twoja mina, którą przechowywałem zawiniętą w chustę.
Bałem się ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: bierzesz, czego nie położyłeś, i żniesz, czego nie posiałeś”.
Odpowiedział mu: „Według twoich własnych słów osądzę cię, zły sługo. Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: biorę, czego nie położyłem, i żnę, czego nie posiałem.
Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie odebrałbym je z zyskiem”.
Do obecnych zaś powiedział: „Odbierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min”.
Odpowiedzieli mu: „Panie, ma już dziesięć min”.
Mówię wam: każdemu, kto ma, będzie dodane, a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma.
A tych moich wrogów, którzy nie chcieli, żebym królował nad nimi, przyprowadźcie tutaj i stracie ich na moich oczach”».
Po tych słowach Jezus ruszył przodem, idąc do Jerozolimy.
Źródło tekstów: Tłumaczenie prywatne z Wulgaty Klementyńskiej
Teksty oznaczone jako „tłumaczenie prywatne” przełożyła redakcja serwisu z łacińskiej Wulgaty Klementyńskiej (1592). Nie jest to przekład liturgiczny zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski - w liturgii czyta się tekst z Lekcjonarza mszalnego.