Kim był święty Jerzy z Lodève?
Jerzy był mnichem z opactwa w Conques w Rouergue – klasztoru, który później zasłynął jako centrum pielgrzymkowe poświęcone św. Fajcie. W hiszpańskich i katalońskich wykazach pojawia się on czasem jako Jerzy z Rodez, od nazwy diecezji, w której leżały Conques i Vabres.
Tradycja hagiograficzna podaje, że jego klasztor ucierpiał podczas najazdów Wikingów w połowie IX wieku, a jako rok tej katastrofy podaje się rok 862. Jerzy przeniósł się wówczas do nowego opactwa w Vabres, założonego w tym samym okresie w regionie Rouergue, i tam kontynuował swoje życie monastyczne.
W jaki sposób mnich został biskupem Lodève?
Pod koniec życia George został wybrany na biskupa Lodève, starożytnej diecezji w Langwedocji, położonej na północny zachód od Montpellier. Źródła podkreślają, że w momencie objęcia urzędu był już w podeszłym wieku, co sugeruje, że ceniono go raczej za doświadczenie i świętość niż za ambicję czy powiązania rodzinne.
W karolińskiej Francji często zdarzało się, że szanowani mnisi byli wzywani z klasztoru, by sprawować władzę w diecezjach. Nie zachowały się żadne szczegóły dotyczące jego działalności biskupiej, a nawet czas trwania jego biskupstwa pozostaje niejasny.
Kiedy zmarł święty Jerzy z Lodève i dlaczego daty są niejasne?
Większość źródeł podaje, że zmarł około 884 roku, jednak data ta nie jest pewna, a niektóre wpisy w martyrologiach wskazują na lata około 870 lub 877. Niejasności dotyczą również jego święta: starsze zbiory, takie jak „Lives” Butlera, wyznaczają je na 19 lutego, podczas gdy kilka współczesnych wykazów podaje datę 9 listopada.
Współczesne martyrologia wydają się oddzielnie upamiętniać mnicha Jerzego z Vabres i biskupa Jerzego z Lodève, podczas gdy większość tradycyjnych przekazów traktuje ich jako tę samą osobę. Biorąc pod uwagę tak skąpe zachowane dowody, najrozsądniej jest stwierdzić, że źródła są zgodne co do istnienia świętego mnicha z Rouergue, który zakończył swoje życie jako biskup Lodève, a szczegóły pozostają niepewne.